stat4u
PARAFIA RZYMSKOKATOLICKA W WOŁYŃCACH
POD WEZWANIEM ŚW. JÓZEFA ROBOTNIKA
Wołyńce 58, 08 - 110 Siedlce
PROBOSZCZ: KS. JANUSZ STEFANIUK
Telefon: 25 6435291
Numer rachunku bankowego:
Bank BGŻ BNP Paribas S.A. Oddział w Siedlcach
ul. B. Joselewicza 3, 08-110 Siedlce
23 2030 0045 1170 0000 0290 8340


HISTORIA PARAFII WOŁYŃCE - DUSZPASTERZE

Warto tu przypomnieć, że początkowo Kościół w Wołyńcach stanowił Filię Duszpasterską Parafii Skórzec (filia - córka), natomiast księża kierujący tą wspólnotą to rektorzy.

"Przez rektorów kościołów rozumie się tutaj kapłanów, którym powierzono troską o jakiś kościół, który nie jest ani parafialny, ani kapitulny, ani złączony z domem wspólnoty zakonnej lub stowarzyszenia życia wspólnego, którzy sprawują w nim święte czynności".

"Rektor kościoła pod władzą ordynariusza miejsca i z zachowaniem prawnych statutów oraz praw nabytych obowiązany jest czuwać, aby funkcje liturgiczne godziwie były sprawowane w kościele z zachowaniem przepisów liturgicznych i kanonicznych zobowiązania wiernie wypełnione, dobra starannie administrowane, by sprzęt liturgiczny i budynki sakralne były restaurowane i ozdabiane, by nie działo się nic, co nie przystoi świętości miejsca oraz poszanowania domu Bożego".

Dopiero później (po roku 1989, po zmianie stosunku Państwa do Kościoła) tytulatura uległa zmianie na parafia i ks. proboszcz. W Wołyńcach już od 1938 r., czyli od samego początku powstania filii duszpasterskiej były już założone wszystkie księgi metrykalne. Można stwierdzić, że była to samodzielna, niezależna duszpasterska placówka. Stare nazwy: Filia Duszpasterska Wołyńce i Rektor Filii Duszpasterskiej w Wołyńcach widniały natomiast nadal na pieczątkach.

DUSZPASTERZE


ks. Janusz Stefaniuk
KSIĄDZ JANUSZ STEFANIUK od 09.06.2010 r.

Ks. Janusz STEFANIUK z dniem 9 czerwca 2010 r. został zwolniony z urzędu wikariusza parafii Ducha Świętego w Siedlcach i z dniem 10 czerwca 2010 r. mianowany proboszczem parafii p.w. św. Józefa w Wołyńcach.
Urodzony w 1967 roku w Międzyrzecu Podlaskim, po maturze od 1986 roku WSD Siedlce, wyświęcony na kapłana w 1992 roku. Od 1993 roku studia w ATK - historia sztuki. W czasach młodości związany z prac. plastyczną MOK. Od 1999 wykładowca historii sztuki i ochrony zabytków w WSD Diecezji Siedleckiej. Od 2005 diecezjalny konserwator zabytków. Zajmuje się malarstwem, projektowaniem, opiniowaniem przy wyposażaniu nowych obiektów sakralnych. Prace w kościołach w Polsce, oraz zbiorach prywatnych.

"Urodziłem się 12 listopada 1967 roku w Międzyrzecu Podlaskim w rodzinie rzemieślniczej. Ojciec był blacharzem, a mama późno poszła do pracy w Zieleni w międzyrzeckim PUK. Razem z bratem - bliźniakiem, Krzysztofem /przez wszystkie lata w jednej ławce/ w 1982 ukończyliśmy Szkołę Podstawową nr 1 im. Henryka Sienkiewicza, a potem kontynuowaliśmy edukację do 1986 roku w Liceum Ogólnokształcącym, które w międzyczasie otrzymało Patrona - generała Władysława Sikorskiego w klasie o profilu matematyczno - fizycznym, gdzie niezapomnianą wychowawczynią była Pani mgr Izabella Trojanowska.
Przez cały okres międzyrzeckiej edukacji, wraz z bratem byliśmy ministrantami, potem lektorami. Należeliśmy do Ruchu Światło - Życie. Wraz z Przyjaciółmi z LO, a potem ze studentami - stworzyliśmy przy szkolnym wtedy tzw. "Kościółku" Świętych Apostołów Piotra i Pawła zespół muzyczno - wokalny, który towarzyszył przez cztery lata na Mszach Świętych na miejscu, oraz na licznych uroczystościach kościelnych, na które byliśmy zapraszani z oprawą muzyczną /prymicje, śluby, adoracje Triduum Paschalnego, Piesze Pielgrzymki na Jasną Górę/.
Gdy w Międzyrzecu oddano do użytki Miejski Dom Kultury, natychmiast zaczęliśmy uczęszczać - będąc jeszcze w Szkole Podstawowej, a potem w Liceum - na sekcję plastyczną, gdzie instruktorem był Pan Andrzej Szczerbicki. Później, pod wpływem wspaniałego Małżeństwa - Państwa Krystyny i Ryszarda Kornackich - braliśmy czynny udział w Kole Recytatorskim, co niewątpliwie bardzo mi pomogło w dalszej drodze życiowej i jej charakterze. Również zajęcia na sekcji plastycznej zaowocowały samodzielnymi próbami w dziedzinie malarstwa, a potem także ukierunkowały mnie na wybór studiów specjalistycznych w Warszawie. Po maturze w 1986 roku wstąpiłem do Wyższego Seminarium Duchownego naszej Diecezji w Siedlcach. Przez cały okres studiów filozoficzno - teologicznych, w wolnych chwilach malowałem w różnych technikach i tworzyłem pierwsze, małe projekty.
W 1992 roku ukończyłem Wyższe Seminarium Duchowne im. Jana Pawła II i przyjąłem Święcenia Kapłańskie.
Pierwszą placówką, na którą zostałem posłany była Parafia w królewskim Parczewie, gdzie byłem przez rok wikariuszem i katechetą w Zespole Szkół Zawodowych.
To tam poznałem, będącego przejazdem, zwiedzającego nasze zabytki - Księdza Profesora Janusza Stanisława Pasierba z warszawskiej ATK - kierownika Katedry Historii Sztuki.
Po rozmowie, obejrzeniu moich prac, zachęcił mnie o podjęcie starań, w celu studiowania tego kierunku na tejże warszawskiej Akademii. W czerwcu 1993 roku, po otrzymaniu zgody Księdza Biskupa Ordynariusza - Jana Mazura, od października rozpocząłem studia w trybie stacjonarnym w Akademii Teologii Katolickiej. Magisterium z historii sztuki obroniłem w październiku 1997 roku pracą: "Architektura sakralna Henryka Lufta", po czym rozpocząłem studia doktoranckie, obierając za temat: "Ikonologia i ikonografia witraży Hanny Szczypińskiej".
W 1999 roku ówczesny Ordynariusz - Biskup Jan Nowak powołał mnie do grona wykładowców w macierzystym Wyższym Seminarium Duchownym. Wykładałem alumnom historię sztuki i ochronę zabytków kościelnych. Od kwietnia 2000 r. zostałem też - na prośbę siedleckiego ZOZ-u, w porozumieniu z siedlecką Kurią, pierwszym kapelanem Hospicjum i ZOL przy ul.Bema.
Choroba /martwica główek kości udowych, z koniecznością wstawienia dwóch endoprotez biodrowych/ wyłączyła mnie z czynnej pracy od 2001 do 2003 roku. Mając wolnego czasu pod dostatkiem, w oczekiwaniu na dwie operacje, pisałem rozważania dla Katolickiego Echa Podlaskiego. Po rekonwalescencji, od listopada 2003 r. zostałem wikariuszem bialskiej Parafii Chrystusa Miłosiernego. To w tym czasie, po licznych namowach Państwa Kornackich, spróbowałem swoich sił literackich; zacząłem pisać pierwsze wiersze.
Od września 2005 obecny Biskup Siedlecki - Zbigniew Kiernikowski, powołał mnie na stanowisko Diecezjalnego Konserwatora Zabytków w Kurii Siedleckiej.
W tym czasie byłem również współpracownikiem Katolickiego Radia Podlasie, gdzie prowadziłem autorską audycję: "Sacrum w literaturze", a potem cykl medytacji - "Zamyśleń Adwentowych".
Urząd Konserwatora Diecezjalnego sprawowałem do końca września 2006 r., gdy podjąłem pracę duszpasterską w siedleckiej Parafii Ducha Świętego. W tym czasie katechizowałem w siedleckim I Liceum Ogólnokształcącym im. B. Prusa. Moim hobby, a właściwie sposobem relaksu w wolnych chwilach znów było malowanie, projektowanie i konsultacje, wynikające z faktu, że do dzisiaj jestem członkiem Diecezjalnej Komisji Artystyczno - Architektonicznej.
Pod koniec maja 2010 przyjąłem propozycję Księdza Biskupa Ordynariusza, by zostać proboszczem w podsiedleckiej parafii. Od 10 czerwca tegoż roku jestem proboszczem Parafii p.w. Świętego Józefa Robotnika w Wołyńcach.
Cieszę się - również jako historyk sztuki z faktu, że bryła i wnętrze naszej Świątyni są urzekające i niepowtarzalne, a sam kościół - został wybudowany jako Votum za wybór na Stolicę Piotrową kardynała Karola Wojtyły.
A co dzieje się obecnie w miejscu, gdzie duszpasterzuję? Wiele.
Zainteresowanych zapraszam na naszą internetową stronę parafialną.
ks. Janusz Stefaniuk -
proboszcz"



ks. Jan Grzesiak z Dominiką
KSIĄDZ JAN GRZESIAK od 28.07.2004 r.

Z dn. 28.07.2004 r. obowiązki duszpasterskie w naszej parafii podjął ksiądz Jan Grzesiak. Uroczystego "Aktu Wprowadzenia" w posiadanie urzędu proboszcza dokonał - jako delegat ks. bpa Zbigniewa Kiernikowskiego - dziekan dekanatu domanickiego, który przyjął wyznanie wiary, przysięgę wierności i przekazał Inwentarz fundi instructi naszej parafii".
Ks. Jan Grzesiak ur. w 1951 r. w Jeziorzanach. Święcenia kapłańskie przyjął w 1976 r. z rąk ks. bpa Jana Mazura. Do Wołyniec przybył z par. Dołha. Nowy ks. proboszcz zorganizował:
- "Dożynki Parafialne" w Wołyńcach 12.09.2004 r.
- wyjazd do Woli Gułowskiej na Diecezjalne Dożynki, którym przewodniczył ks. bp Ordynariusz Zbigniew Kiernikowski (8.08.2004 r.)
- pielgrzymkę do Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, Kraków - Łagiewniki, Mogiła - Sanktuarium Krzyża Świętego O. Cystersów, Kalwaria Zebrzydowska, Wadowice (2004 r.)
- wyjazd do Pratulina z młodzieżą przygotowującą się do Bierzmowania (9.10.2004 r.)

Ks. mgr Jan GRZESIAK z dniem 9 czerwca 2010 r. został zwolniony z urzędu proboszcza parafii p.w. św. Józefa w Wołyńcach oraz wicedziekana dekanatu domanickiego i z dniem 10 czerwca 2010 r. mianowany proboszczem wakującej parafii p.w. MB Nieustającej Pomocy w Szaniawach.


KSIĄDZ PIOTR KARDAS (z lewej) z księdzem GRABOWSKIM (pochodzącym z parafii Wołyńce)
KSIĄDZ PIOTR KARDAS od 13.02.1988 r.

Tak jak ks. Mieczysław Romańczuk przez niespełna 11 lat w Wołyńcach zajmował się budową kościoła - wspólnoty wiernych i był budowniczym kościoła materialnego, podobnie wiele trudu i serca włożył w tejże parafii jego następca - ks. Piotr Kardas.
Ks. Piotr Kardas ur. 16.06.1952 r. Święcenia kapłańskie przyjął w 1977 r. Kronika parafialna podaje: "W dniu 13.02.1988 r. przybywa do parafii następca śp. ks. Mieczysława Romańczuka; jest nim wikariusz katedralny, ks. Piotr Kardas, który obejmuje urząd proboszcza. Nowa rzeczywistość początkowo przeraża ogromem prac i trudności, ale i mobilizuje". Ten duszpasterz kierował parafią Wołyńce przez ponad 16 lat.
Ukończył budowę wieży kościelnej i zajął się wykańczaniem wnętrza świątyni. Jako bardzo dobry gospodarz dbał o estetyczny wygląd kościoła i placu wokół kościoła. Zaprowadził porządek na cmentarzu i przed cmentarzem, powiększając również jego powierzchnię. Ks. Kardas troszczył się również o potrzeby duchowe parafian; m.in. zorganizował wiele pielgrzymek autokarowych do miejsc świętych, założył bibliotekę parafialną, wprowadził Nabożeństwo Fatimskie, Koronkę do Miłosierdzia Bożego, śpiewanie "Godzinek", Różaniec za Ojca św."
Dn. 11.06.2002 r. obchodziliśmy uroczyście XXV-tą rocznicę kapłaństwa ks. proboszcza Piotra Kardasa. W tym dniu dziękowaliśmy miłosiernemu Bogu za dobrego pasterza i gospodarza w naszej parafii.
Okres od 13.02.1988 r. - 27.07.2004 r. - to czas pobytu ks. proboszcza Piotra Kardasa w naszej parafii.


KSIĄDZ MIECZYSŁAW WAWRZYNIEC ROMAŃCZUK
KSIĄDZ MIECZYSŁAW WAWRZYNIEC ROMAŃCZUK od 1.07.1977 r.

Po "tymczasowym" pobycie ks. Gomółki stanowisko rektora filii parafialnej Wołyńce objął ks. Mieczysław Wawrzyniec Romańczuk.
W Kronice parafialnej tak to o nim napisano: "Zmiany duszpasterza w parafii wprowadzają jakieś perturbacje. Siła przywiązania i przyzwyczajenia do księdza należy do rzeczy normalnych i pozytywnych. Nowego proboszcza ludzie przyjęli z pewną rezerwą - głównie z powodu jego niedołęstwa muzycznego. Lody stopniowo tajały. Rosło wzajemne zaufanie, które po kilku miesiącach doszło do tego, że wykonywano bezkrytycznie polecenia księdza, a nawet delikatne jego sugestie. To bardzo ułatwiło sfinalizowanie wielu spraw, a w konsekwencji otrzymanie pozwolenia na budowę nowej świątyni". Ks. M. Romańczuk ur. się 10.08.1937 r. w Żeliszewie. Dn. 8.06.63 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Był wikariuszem na wielu parafiach. W latach 1969 - 71 studiował zaocznie teologię pastoralną na KUL-u. 15.10.74 r. został mianowany pierwszym diecezjalnym referentem ruchu oazowego i pełnił tę funkcję przez 4 lata. 1.07.1977 r. został mianowany rektorem filii duszpasterskiej w Wołyńcach. Istniała tu pilna potrzeba budowy kościoła.
Duszpasterstwo w powstałej w 1938 r. filii sprawowano w drewnianej kaplicy przerobionej ze szkoły chylącej się ku upadkowi. Ks. Romańczuk posiadał wybitne zdolności organizacyjne. Przygotował plac pod budowę, dokumentacje, zatwierdzenia, materiały i razem z parafianami przystąpił do budowy. Teren pod budowę ze względu na występującą kurzawkę wymagał silnego uzbrojenia. Projekt kościoła bardzo udany, efektowny architektonicznie, był równocześnie bardzo trudny. Budowa wymagała ogromnych środków finansowych, które zdobywał zbieraniem ofiar w innych parafiach. Ze strony parafian spotykał się zawsze z wielkim zrozumieniem i wydatną pomocą. Efektem tych wysiłków jest jedna z najpiękniejszych nowych polskich świątyń, której poświęcenie wyznaczył na 31.07.1988 r.
Wybudował również sale katechetyczne i plebanię, do której przeniósł się miesiąc przed śmiercią. Ani tego dnia, ani 25-cio lecia nie dożył. Odszedł niespodziewanie do Boga w pełni twórczych sił po latach ogromnie gorliwej pracy duszpasterskiej. Był dobrym i mądrym kapłanem, harmonijnie prowadzącym ze wszystkimi, których Bóg postawił na jego drodze, czynił wiele dobra konfratrom i wszystkim potrzebującym, miał łatwość nawiązywania kontaktów z ludźmi, a każdą znajomość umiał przeznaczyć dla dobra innych.
Służył pomocą, często niezwykłą każdemu potrzebującemu. Bez rozgłosu wiele lat służył wydatną pomocą księdzu Blachnickiemu w jego tarapatach. Cieszył się ogromnym uznaniem u księży, a wynikało to z jego otwartej, życzliwej i ofiarnej postawy. W kłopotach, chorobie, prześladowaniach zawsze pojawiał się z pierwszą pomocą. Umiał doskonale współpracować z młodzieżą. Głębokie życie duchowe ugruntowane formacją oazową promieniowało spokojem i twórczą działalnością. Dn. 24.04.1987 r. w uznaniu Jego przykładnej postawy kapłańskiej i ofiarności w pracy duszpasterskiej i budowlanej został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Janowskiej. Zginął 25.01.1988 r. w wypadku samochodowym. Pogrzeb ofiarnego Kapłana odbył się w Wołyńcach 27.01.88 r. przy bardzo licznym udziale duchowieństwa i wiernych pod przewodnictwem obu Arcypasterzy.


KSIĄDZ JAN GOMÓŁKA
KSIĄDZ JAN GOMÓŁKA od 25.04.75 r.

Na miejsce ks. Staręgi przyszedł ur. 21.08.1936 r. ks. Jan Gomółka.
Wyświęcony 23.08.1959 r. w parafii rodzinnej Gęś. Kapłan ten miał być w Wołyńcach tymczasowo, dopóki ks. Bp nie znajdzie nowego rektora, a pobyt ten przeciągnął się na 2 lata i 2 miesiące.
Trzeba tu zaznaczyć, że ks. Gomółka pełnił jednocześnie funkcję w Kurii Diecezjalnej w Siedlcach. Ks. Dziekan w protokole z wizytacji napisał: "Ks. Gomółka gorliwie spełnia swe obowiązki odnośnie opieki duchowej nad powierzoną sobie owczarnią Chrystusową, a szczególnie w nauczaniu religii i odnośnie opieki nad majątkiem parafii". Ten duszpasterz coraz bardziej widział konieczność budowy nowego kościoła i zaczął już gromadzić materiały na ten cel. Z Urzędu Bezpieczeństwa przyjechali przedstawiciele resortu z zapytaniem: "Czy Ksiądz będzie budował kościół bez pozwolenia?" A ksiądz odpowiedział: "Musicie dać pozwolenie, bo i tak stary jest blisko szosy, i tak zechcecie go przenieść, a on się już nie nadaje do przeniesienia". Funkcję kościelnego pełnili wówczas ministranci, a organisty - utworzona schola.
To właśnie ks. Gomółka zorganizował w parafii Wołyńce scholę dziecięcą i młodzieżową. Czasy pobytu w parafii tak scharakteryzował: "Bardzo dobrze wspominam wiernych, ich zaangażowanie i pobożność". Odchodząc z parafii, pożegnał się bardzo ciepłymi słowami. W Wołyńcach był do 12.07.77 r., a obecnie nadal pracuje w Kurii Biskupiej w Siedlcach.


KSIĄDZ JANUSZ STARĘGA
KSIĄDZ JANUSZ STARĘGA od 10.08.64 r.

Kolejnym kapłanem, który kierował od 10.08.64 r. filią Wołyńce był ks. Janusz Staręga z Siedlec.
Administratorem parafii został w wieku 36 lat. Była to pierwsza jego samodzielna placówka duszpasterska, pracował w niej gorliwie i przykładnie. Jego wysiłki skwitowano zapisem: "Kapłan dobry, gorliwy, cieszący się wielkim szacunkiem u swych parafian. Słowem prawdziwy duszpasterz.
Dzięki jego staraniom i ofiarności wiernych kupiono 2 obrusy do ołtarza, 5 komży dużych, łódkę na kadzidło, naczynko do obmycia palców przed Komunią Św., kropielnicę i kropidło, 6 lichtarzy na ołtarz. Odnowiono kościół wewnątrz. Przeprowadzono remont podmurówki pod kościół, zrobiono nowe schody przed zakrystią, wejściem głównym i bocznym do kościoła. Pokryto papą organistówkę i słomą stodołę".
W 1966 r. staraniem ks. Staręgi na cmentarzu grzebalnym zrobiono trzy ramy betonowe z żelaznymi krzyżami na mogiłach: śp. ks. Tytusa Kucharewicza, śp. organisty Aleksandra Miedzika i śp. Franciszki Pawlak - ofiarodawczyni gruntu parafialnego w Wołyńcach.
Służbę swą na terenie tej parafii spełniał ks. Staręga do 24.04.75 r.
Zmarł 22.02.1996 r. W naszym kościele została odprawiona Msza św. o spokój Jego duszy.


KSIĄDZ WACŁAW SEMENIUK
KSIĄDZ WACŁAW SEMENIUK od 10.07.59 r.

Kolejnym duszpasterzem w Wołyńcach był ks. Wacław Semeniuk. Ur. 25.10.1925 r., wyświęcony w 1952 r. Do Wołyniec przybył 10.07.59 r.
W czasie wizytacji 19.11.59 r. ks. Dziekan napisał: "Ks. Rektor wiele już dokonał w przeciągu swego 4-ro miesięcznego duszpasterzowania w Wołyńcach. M.in. kupiono wielkiej wartości fisharmonię marki Schiedmayer'a. W protokole z 25.11.60 r. czytamy: "Rektor kościoła ks. Wacław Semeniuk, liczący 35 lat nadal duszpasterzuje gorliwie i mimo trudnych warunków zewnętrznych przysparza wiele owoców duchowych i pożytku gospodarczego parafii". W kronice parafialnej zapisano:
"Ks. Semeniuk przystępuje z wielką energią do pracy nie tylko duszpasterskiej, ale i gospodarczej. Przeprowadza konserwację budynku sakralnego. Wprowadza ulepszenia w kościele kupując ławki. Jednak pomimo odnowienia świątyni, wierni wraz ze swoim duszpasterzem widzą, że ściany kaplicy rozchylają się na zewnątrz. Z powodu nacisku dachu, szczególnie zimą, kiedy pod naporem śniegu wiązania dachowe zaczęły tracić swoją moc. Korzystając z rady inżyniera, wierni wzmacniają wiązania dachowe prętami krępującymi. Od tamtej pory coraz bardziej dojrzewała myśl budowy nowej, murowanej świątyni".
W Wołyńcach duszpasterzował ks. Semeniuk do 10.08.64 r., zaś 6.10.2002 r. w tej parafii obchodził 50-cio lecie Kapłaństwa.


Brak zdjęcia
KSIĄDZ MARIAN PIOTR ZALEWSKI od 23.08.58 r.

Następnie do Wołyniec przyszedł ks. Marian Piotr Zalewski.
Ur. 15.06.1904 r. we wsi Zalesie, pow. Łuków. W życiorysie swoim napisał: "zacząłem myśleć o pracy wymarzonej od najmłodszych lat, o pracy w szkole Bożej. Aby więc upragniony cel osiągnąć, wstąpiłem do Seminarium Duchownego w Janowie Podlaskim". Na stanowisko rektora filii Wołyńce został mianowany z dn. 23.08.58 r. z wikariusza par. Zbuczyn. Natomiast 15.07.59 r. przeniesiony na administratora par. Gończyce.
Zmarł 13.05.1987 r. w Siedlcach, przebywając w Domu Księży Emerytów.


Brak zdjęcia
KSIĄDZ JÓZEF PIEŃKOWSKI od 15.11.1946 r.

W swoim życiorysie napisał m.in.: "Urodziłem się 3.05.1874 r. we wsi Bieńki, pow. Ostrowski, guberni Łomżyńskiej. Po gimnazjum miałem już drogę wytkniętą ... zostać księdzem. W roku 1892 w miesiącu czerwcu udałem się za radą miejscowego Księdza Proboszcza do Sejn na egzamin jako aspirant do stanu duchownego. W Sejnach nie sprzyjało mi szczęście, a właściwie wszystkim "Mazurom", gdyż zaledwie paru Polaków zostało przyjętych, a reszta sami Litwini i to najnowszej odmiany: Litwomani. Zmartwiony, ale nie zrażony wróciłem do domu. W połowie lipca tegoż roku dowiedziałem się od jednego ze znajomych mi alumnów, że w Seminarium Lubelskim są wolne miejsca. Zostałem przyjęty. Po pięcioletnim pobycie w seminarium i złożeniu matury w czerwcu roku Pańskiego 1897 przyjąłem święcenia kapłańskie z rąk J. E. Ks. Bpa Jaczewskiego. W parę tygodni po przyjęciu kapłaństwa ukochani Rodzice oraz cała rodzina i wioska ujrzeli mnie z rozrzewnieniem w sercu i łzą w oczach przy ołtarzu".
Ks. Pieńkowski, Rezydent w Mokobodach został mianowany Rektorem filii duszpasterskiej w Wołyńcach od dn. 15.11.1946 r. na miejsce J. ks. M. Łukasiewicza przeniesionego na stanowisko Administratora do parafii Brzeziny. "W czasie tego pobytu w parafii Wołyńce jako proboszcz ks. Pieńkowski dbał o estetyczny wygląd kościoła, wewnętrzny wygląd miejsca świętego. Również zbudował dom dla organisty Miedzika". W czasie wizytacji w 1951 r. ks. Bp Jankowski napisał: "Obecny ks. Proboszcz, ks. Józef Pieńkowski, jubilat przybył do Wołyniec w 1946 r. i mimo swego wieku dużo przyczynił się do stanu materialnego: oszalował plebanię, w stodole urządził spichlerz, w podwórzu urządził piwnicę, a w 1956 r. ks. Bp Świrski zaznaczył, że ks. kan. Pieńkowski "mimo podeszłego wieku, bo już ukończył 83 lata nie zraża się trudnościami, ale w podniosłym nastroju i w miarę możliwości swoich sił prowadzi pracę duszpasterską i administracyjną".
1.04.1955 r. ks. Pieńkowski pisze do Ks. Bpa: "Z powodu podeszłego wieku i trudnych domowych warunków dla braku służby i z powodu nadwątlonego zdrowia pokornie proszę Waszą Ekscelencję o zwolnienie mnie ze stanowiska rektora filii duszpasterskiej w Wołyńcach i przeniesienie w stan spoczynku. A 11.05 tegoż roku napisał: ..."Poprawiłem się na zdrowiu, w słońcu wiosennym wzmocnił się organizm, dlatego też najpokorniej proszę Arcypasterza o pozostanie nadal na stanowisku Rektora Filii Duszpasterskiej Wołyńce". Z funkcji tej został zwolniony od 23.08.58 r. i przeniesiony w stan spoczynku."
Zmarł 27.02.66 r. w Siedlcach (w wieku lat 92 - w kapłaństwie 68 lat).


Brak zdjęcia
KSIĄDZ MICHAŁ ŁUKASIEWICZ od 24.08.46 r.

Kolejnym rektorem filii duszpasterskiej był ks. Michał Łukasiewicz.
Ur. 12.09.1903 r. w Urzędowie powiat Janów Lubelski. W czerwcu 1923 r. wstąpił do Liceum Biskupiego Męskiego przy Seminarium Duchownym w Lublinie, pragnąc poświęcić się na służbę Bogu. W 1926 r. został przyjęty na podstawie egzaminu do Seminarium Duchownego w Janowie Podlaskim na kurs II. Święcenia kapłańskie ks. Łukasiewicz przyjął 28.06.1931 r. Do Wołyniec przyszedł 24.08.46 r., skąd przeszedł do parafii Brzeziny z dn. 15.11.46 r.
Zmarł 25.06.1966 r. Po dość krótkich okresach duszpasterzowania ww kapłanów w Wołyńcach następny ks. rektor spełniał tu swą posługę przez 12 lat.


Brak zdjęcia
KSIĄDZ TYTUS KUCHAREWICZ od 03.46 r.

Następnym kapłanem w Wołyńcach był ks. Tytus Kucharewicz.
Ur. 4.01.1879 r., wyświęcony w 1901 r. Okres jego pobytu był też krótki, bo od marca 46 r. do września tegoż roku.
Ksiądz ten zmarł nagle na plebani.
Został pochowany na cmentarzu w Wołyńcach.


Brak zdjęcia
KSIĄDZ BOLESŁAW FRANCISZEK POPOWSKI od 1.10.45 r.

Na miejsce ks. Urbana przyszedł do Wołyniec ks. Bolesław Franciszek Popowski.
Ur. 14.10.1907 r. w Tąsewach, powiat pułtuski. Święcenia kapłańskie przyjął 25.02.1934 r. W piśmie ks. Bp napisał, że przenosi ks. Popowskiego z wikariusza parafii Żelechów do wakującej filii duszpasterskiej w Wołyńcach, mając na uwadze potrzeby duchowe wiernych, szczególnie by wierni tejże parafii nie byli pozbawieni Mszy św., sakramentów św. i słowa Bożego, jako też i strona gospodarcza kościoła była należycie utrzymana.
Miejsce to objął ks. Popowski z dn. 1.10.45 r. Jednak już po kilku miesiącach ks. Dziekan dek. domanickiego w Wodyniach napisał do ks. Bpa: "chory na płuca i serce, ostatnio zdrowie się pogorszyło, 12.02 przewieziony do szpitala w Siedlcach, 5.03.46 r. wyjechał na kurację do Rutki (sanatorium). 3 bm. ks. Popowski wręczył wszystkie księgi kościelne pod opiekę ks. Pawlakowi ze Skórca, który go zastępował podczas choroby.
Ks. Popowski zmarł w sanatorium w Rutce 28.04.47 r.


Brak zdjęcia

KSIĄDZ JAN URBAN od 1.05.45 r

Kolejnym rektorem w Wołyńcach był ks. Jan Urban. Ur. 2.01.1914 r. we wsi Ziomaki pow. siedleckiego. W 1929 r. wstąpił do Gimnazjum Biskupiego w Siedlcach, a po otrzymaniu matury w 1935 r. wstąpił do Podlaskiego Seminarium Duchownego Benedykta XV w Janowie Podlaskim. Święcenia otrzymał dn. 17.08.1940 r.
W Wołyńcach ks. Urban pracował od 1.05.45 r.
Z dniem 1.10.45 r. został zwolniony z urzędu rektora filii duszpasterskiej w Wołyńcach, gdyż dostał pozwolenie na studia wyższe teologiczne w KUL-u.
Zmarł 8.03.2004 r.


Brak zdjęcia
KSIĄDZ WŁADYSŁAW BIAŁOWOLSKI od 25.03.44 r

Drugi Rektor Filii Duszpasterskiej w Wołyńcach od 25.03.44 r
Ur. 22.10.1905 r. w Komarowie, pow. tomaszowski, woj. lubelskie.
Drugim rektorem zaś został ks. Władysław Białowolski. W życiorysie napisał: ur. 22.10.1905 r. w Komarowie, pow. tomaszowski, woj. Lubelskie. Gdy byłem jeszcze małym chłopcem zachorowałem ciężko. Doktorzy i cała rodzina już zwątpili o mnie. Matka jednak nie traciła nadziei. Poleciła mnie najwyższemu Doktorowi - Bogu, błagając, by przywrócił mi zdrowie. I rzeczywiście Bóg wysłuchał prośby matki, bo za parę tygodni już wyzdrowiałem. Przytem matka już wtedy uczyniła ślub, że gdy wyzdrowieję, odda mnie na służbę Bożą. Czas mijał, a podrósłszy dowiedziałem się o wszystkim i podzielałem pragnienia mojej matki. I tak czas upływał aż do klasy 6-tej. W tej to klasie ozwał się we mnie głos Boży; postanowiłem więc pracować na Niwie Pańskiej.
Ks. Białowolski święcenia kapłańskie przyjął z rąk ks. Bpa H. Przeździeckiego 28.06.1931 r. Po pracy w kilku parafiach jako wikariusz otrzymał z dn. 25.03.44 r. zwolnienie ze stanowiska wikariusza parafii Mokobody i polecenie objęcia stanowiska rektora filii duszpasterskiej w Wołyńcach. Tutaj był do 30.04.45 r., gdyż został mianowany administratorem wakującej parafii Paprotnia.
Zapewne w Wołyńcach ks. Białowolski był gorliwym pasterzem. Świadczy o tym prośba mieszkańców Wołyńce skierowana do ks. Bpa w dn. 25.04.45 r., aby ks. Białowolski mógł pozostać na dawnym miejscu, gdyż "Proboszcz gorliwy pracuje nad zbawieniem dusz naszych". Prośbę podpisało 329 parafian wołynieckich. Ks. Władysław Białowolski pobudował parkan z pustaków okalający kościół w Wołyńcach.
Zmarł nagle w Siedlcach 9.05.61 r.


Ksiądz Stanisław Jurczak

Różaniec Ks. Stanisława Jurczaka - obecnie w zbiorach Muzeum Regionalnego w Siedlcach
Różaniec
Ks. Stanisława Jurczaka
- aktualnie w zbiorach
Muzeum Regionalnego w Siedlcach
KSIĄDZ STANISŁAW JURCZAK od 1938r.

Ur. 29.05.1903 r. w Kiełfińcu, gm. Sterdyń.
Seminarium Duchowne ukończył w Janowie Podlaskim w 1929 r. Był wikariuszem w kilku parafiach, natomiast 10.03.1938 r. skierował prośbę do Kurii o wyznaczenie go na samodzielną placówkę Wołyńce, która miała być w krótkim czasie erygowana". Ta prośba została spełniona i ks. Jurczak został mianowany Rektorem filii w Wołyńcach.

"Za jego bytności pobudowano plebanię i wiele rzeczy przybyło do kościoła, za niego Chrupkowa testamentem zapisała u rejenta w Siedlcach 8 m ziemi na rzecz kościoła".
Z telegramu do Kurii dowiadujemy się, że: zmarł ŚP. Ks. Prałat St. Jurczak. Pogrzeb w Rakowcu pow. Kwidzyn 29.04.63 r.
O działalności księdza Jurczaka podczas II wojny Światowej w "Historia Parafii" - II. OKRES WOJNY.
Podczas wojny parafię obsługiwało kilku duszpasterzy.


Serwis parafii p.w. Św. Józefa Robotnika w Wołyńcach.
parafia.www@wp.pl
2010


Ś.P. Ksiądz Proboszcz Mieczysław Wawrzyniec Romańczuk
Ś.P. Ksiądz Proboszcz
Mieczysław Wawrzyniec
Romańczuk









Ksiądz Proboszcz Jan Grzesiak
Budowa nowej Świątyni - widok z drogi biegnącej przez Wołyńce
Budowa nowej Świątyni w Wołyńcach
Budowa nowej Świątyni w Wołyńcach
Budowa nowej Świątyni w Wołyńcach - widok od strony Rakowca
Ksiądz Wacław Semeniuk
Ksiądz Piotr Kardas - najprawdopodobniej rok 1989
Budowa nowej Świątyni w Wołyńcach - na pierwszym planie ksiądz proboszcz Mieczysław Wawrzyniec Romańczuk
Schola młodzieżowa przy parafii w Wołyńcach - rok...?-czekamy na informacje i nazwiska osób ze zdjęcia
 Schola, ministranci i ksiądz Kardas - rok (?)- może ktoś rozpoznaje siebie na tej fotografii?
 Urocze, nieznane dziewczę w towarzystwie księdza proboszcza Piotra Kardasa i pochodzącego z naszej parafii księdza Zbigniewa Grabowskiego
Grobowiec ks. Tytusa Kucharewicza i ks. Mieczysława Wawrzyńca Romańczuka na cmentarzu parafialnym
Pochodzący z parafii Wołyńce ksiądz Adam Skwarczyński (obecnie mieszkający w Rakowcu)